معرفی هرم مدیریت و سطوح سازنده اون 

 

در هر سازمان، سطوح مختلفی از موقعیتای مدیریتی به شکل مجموعه مراتبی هست. هر چه سازمان بزرگ تر و سخت تر باشه، لایه های مدیریتی اونم بیشتر هستش. به طور سنتی، در هر سازمان سه سطح مدیریت هست که با همدیگه هرم مدیریت رو تشکیل میدن.

 

تعداد کل کارکنان و پرسنل در هر سطح از هرم مدیریت نسبت به سطح بالایی اون بیشتره. یعنی هر چه از قانون ی هرم به طرف رأس اون پیش میریم، تعداد افراد کاهش پیدا میکنه. بیشترین تعداد کارکنان در پایین ترین سطح هرم هستن که فعالیتای غیرمدیریتی انجام میدن. این دسته از افراد، کارکنان و کارمندان ساده هستن و و با نظارت و راهنمایی ناظران و سرپرستان رده بالایی خود فعالیت می کنن. در این مطلب، به بررسی سطوح مختلف مدیریتی در هرم مدیریت می پردازیم.

مدیران سطح بالا (مدیران ارشد)

مدیران سطح بالا یا مدیران ارشد، مسئول کل سازمان هستن. مدیریت سطح بالا که به عنوان «مدیریت مرکزی» نامیده می شه، تموم مدیران سازمان مثل مدیرعامل، رئیس هیئت مدیره، معاونان اجرایی و معاونان دیگر رو در برمی گیرد.

این مدیران در اصل مسئول بخش خیلی از کارای سازمان مثل تهیه سیاستا و هدف سازمانی، برنامه ریزی راهبردی بلندمدت، تنظیم اهداف و پیشرفت روشای هدفمند سازمانی هستن. کلا، مدیریت ارشد به طور مؤثر با همه عناصر و نیروهایی که بر باقی موندن، ثبات و رشد سازمان اثر می ذارن، در تعامله.

برنامه-ریزی

وظایف مدیران ارشد

  • نظارت، تفسیر و استفاده از فعالیتای مربوط به سازمان؛
  • اعمال نفوذ بر تصمیمات و طرحای مناسب واسه جلو بردن اهداف سازمان؛
  • انجام اصلاحات مناسب در قدرت اجرایی مدیران سازمان؛
  • حمایت از سازمان به خاطر باقی موندن اون طبق منافع کارمندان، سهام داران، تأمین کنندگان منابع و مشتریان؛
  • سعی واسه رسیدن به اهداف کلی نظام اقتصادی و اجتماعی که سازمان واسه اون فعالیت می کنه.

مدیران سطح متوسط

کلا، سطح متوسط مدیریت شامل سرپرستان بخشا و ادارات مثل مدیر کارخانه، مدیر تولید، مدیر بازاریابی، هدایت کارکنان و نظایر اینه. مسئولیت این مدیران، تفسیر و توضیح هدف سازمان و دستورالعمل هاییه که مدیران ارشد به شکل برنامه های خاص و دستورالعملای عملی واسه فعالیتای سازمان تنظیم کردن.

وظایف مدیران سطح متوسط

  • هماهنگ کردن کارای مربوط به بخش خودشون به خاطر رسیدن به اهداف تعیین شده؛
  • رسیدگی به اهداف کوتاه مدت و نتایج خاص؛
  • برنامه ریزی عملیاتی، پردازش اطلاعات و نظارت هر روزه بر فعالیتای کارمندان؛
  • ایجاد رابطه بین فعالیتای راهبردی مدیران ارشد و فعالیتای عملیاتی مدیران سطح اول.

سازمانا بیشتر سطوح مختلفی از مدیران متوسط دارن و این موضوع به ویژه در سازمانای بسیار بزرگ عادی تره. شرکت جنرال موتورز در سالای پیشرفت اش، حدود ۱۴یا ۱۵ سطح مدیریت داشت. اما این شرکت الان، تعداد لایه های مدیریتی رو کمتر کرده و عوضش به همون تعداد اختیارات و مسئولیتای بیشتری داده که بخشی از اون به مدیران سطح پایین تر منتقل (تفویض اختیار) می شه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   مقابله با استرس با ۱۲ روشی که به حفظ آرامش شما کمک می کنه 

مدیران سطح اول

این سطح از مدیریت شامل سرپرستان، ناظران، مدیران واحدها، سرکارگر، کارکنان ارشد و نظایر اینه. نگرانی ی اصلی این مدیران سازوکار فعالیتای سازمانه و مسئول هماهنگی کار کارمندان زیردست خود هستن.

این مدیران، باید مهارتای فنی داشته باشن تا بتونن در صورت ضرورت به کارگران و کارمندان زیردست خود کمک کنن. بقیه وظایف این افراد به توضیح زیره:

  • عملیات روزانه رو برنامه ریزی می کنن؛
  • هر فرد رو به کار یا فعالیت خاصی اختصاص میدن؛
  • بر فعالیتای کارمندان نظارت می کنن؛
  • به آزمایش کارکرد کارکنان می پرازن؛
  • رابط بین کارکنان و مدیران سطح متوسط هستن.

از اونجا که این افراد نماینده ی هر دو سطح مدیریت متوسط و کارکنان هستن، خیلی راحت در میونه ی تقاضاها و خواستهای مخالف قرار می گیرن. به دلیل گرایشی که الان به نیروی کار آموزش دیده هست، این مدیران بیشتر از فعالیتای عملیاتی، روی روابط انسانی تمرکز دارن. الان، تأکید اونا روی کار گروهی، اتحادای گروهی و استفاده از کامپیوتر در نظارت و پیگیری فعالیت هاییه که مدیران سطح اول در گذشته انجام می دادن.

مقایسه مدیران کل و مدیران اجرایی

به جز سطح عمودی مجموعه مراتبی مدیریت که هرم مدیریت رو تشکیل می ده، دسته بندی دیگری هم واسه مدیریت هست. طبق این مدل، دو نوع مدیریت با مسئولیتای متفاوت هست: مدیران اجرایی و مدیران کل.

مدیران اجرایی فقط واسه یک نوع فعالیت خاص مسئولیت دارن و بر کارمندانی که در همون فعالیت اشتغال دارن، نظارت می کنن. مثل این مدیران میشه به مدیر بخش بازاریابی، مدیر بخش مالی، حسابداری، کنترل کیفیت، تولید و مثل اون اشاره کرد.

مدیران کل، مسئول فعالیتای چند گروه مختلف هستن که کارای مختلفی رو انجام میدن. مدیر کل جدا از اینکه فعالیتای خاص، بر فعالیتای عمومی هم اجازه نظارت داره.

مثلا، مدیر کل کارخانه در یک شرکت تولیدی مسئول نظارت بر تموم حولوحوش کارخانه مثل تولید، مهندسی، کنترل کیفیت، روابط کارگران، خرید، موجودی و مثل اینه.

مدیران کل در سازمانای غیرانتفاعی مثل بیمارستانا، دانشگاها یا سازمانای دولتی به عنوان مدیر (administrator) نامیده می شن. مثلا رئیس بیمارستان، رئیس دانشگاه یا سرپرست مدرسه که به عنوان مدیر شناخته می شن.




دیدگاهتان را بنویسید